غلامحسین سهرابی متولد سال ۱۳۴۲ در بروجرد، نقاش، طراح، نویسنده و مدرس هنر ایران است. او پس از تحصیل در رشته نقاشی در دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران، دوره کارشناسی ارشد پژوهش هنر را نیز در همان دانشگاه به پایان رساند و از همان سالهای نخست فعالیت حرفهای، تمرکز خود را بر آموزش طراحی و نقاشی در کنار خلق آثار هنری قرار داد.
سهرابی فعالیت حرفهای خود را در اوایل دهه ۱۳۷۰ با انتشار مجموعه کتابهای آموزشی «طراحی چهرهسازی» آغاز کرد؛ آثاری که برای بسیاری از هنرجویان طراحی چهره بهعنوان منابع آموزشی شناخته میشوند. نگاه آموزشی او بر شناخت ساختار سر و صورت، تناسبات، نور و سایه و تقویت مهارت مشاهده استوار است و همین رویکرد باعث شده آثار آموزشی او سالها مورد استفاده علاقهمندان طراحی قرار گیرد.
در کنار تألیف کتاب، غلامحسین سهرابی در حوزههای مختلف هنرهای تجسمی نیز فعالیت داشته است. تصویرگری کتاب، اجرای نقاشیهای دیواری، طراحی پروژههای هنری و همکاری در تولید آثار فرهنگی از جمله فعالیتهایی هستند که بخش مهمی از کارنامه حرفهای او را تشکیل میدهند. تنوع این تجربهها موجب شده است نگاه او به هنر تنها به خلق تابلوهای نقاشی محدود نباشد و جنبههای کاربردی و آموزشی هنرهای تجسمی را نیز دربر گیرد.
بخش مهمی از فعالیت هنری سهرابی به آموزش طراحی و نقاشی اختصاص یافته است. او طی سالهای تدریس، هنرجویان بسیاری را با مبانی طراحی آکادمیک، آناتومی، پرتره و نقاشی رئالیستی آشنا کرده و برخی از هنرمندان نسل جدید نیز دورههایی از آموزش خود را نزد او گذراندهاند. این جایگاه آموزشی، در کنار تجربه عملی و تألیف کتاب، نام او را به یکی از چهرههای شناختهشده آموزش طراحی و نقاشی در ایران تبدیل کرده است.
آثار نقاشان معاصر ایران: سعید احمدزاده | جمشید انصاری | محسن ایرانی | بامداد رضوانیان | غلامحسین سهرابی | حسن کیوان | مهدی محبعلی | محسن ناصریان | علی ندایی