ابوالحسن کیوان متولد سال ۱۳۳۲ در بروجرد، نقاش، طراح، معمار، عکاس و فیلمساز ایرانی است. او پس از تحصیل در رشته نقاشی در دانشکده هنرهای تزیینی، فعالیت حرفهای خود را در عرصه هنرهای تجسمی آغاز کرد و بهتدریج دامنه فعالیتهایش را به حوزههای دیگری همچون معماری، عکاسی و سینما نیز گسترش داد. تنوع تجربههای هنری، از ویژگیهای شاخص کارنامه او به شمار میرود و سبب شده است آثارش نگاهی فراتر از مرزهای رایج نقاشی داشته باشند.
در آثار نقاشی ابوالحسن کیوان، توجه به انسان، فضاهای شهری، طبیعت و مفاهیم اجتماعی جایگاه ویژهای دارد. او با بهرهگیری از طراحی دقیق، ترکیببندی سنجیده و استفاده آگاهانه از نور و رنگ، تصاویری خلق میکند که علاوه بر کیفیت بصری، مخاطب را به تأمل درباره رابطه انسان با محیط پیرامون و تجربههای زندگی معاصر دعوت میکنند. در بسیاری از آثار او میتوان تأثیر نگاه یک معمار و عکاس را نیز در نحوه سازماندهی فضا، انتخاب زاویه دید و پرداخت جزئیات مشاهده کرد.
کیوان در کنار خلق آثار هنری، کتابهایی را نیز منتشر کرده است که از جمله آنها میتوان به «اینجا پرندگان نمیخوانند»، «زمستان در نمایشگاه» و «کوه نور» اشاره کرد. این آثار بخشی از فعالیتهای چندوجهی او در هنرهای تجسمی را بازتاب میدهند و نگاه شخصی او به تصویر، فضا و روایت را نشان میدهند.
علاقه دیرینه ابوالحسن کیوان به تصویر، او را به سوی فیلمسازی نیز سوق داد. او طی سالهای اخیر چندین فیلم کوتاه و یک فیلم بلند ساخته و برخی از آثارش در جشنوارههای بینالمللی به نمایش درآمدهاند. هرچند نقاشی همچنان بخش مهمی از فعالیت هنری او را تشکیل میدهد، اما تجربه در رسانههای مختلف باعث شده زبان تصویری او گستردهتر و نگاهش به روایت و تصویر عمیقتر شود.
آثار نقاشان معاصر ایران: سعید احمدزاده | جمشید انصاری | محسن ایرانی | بامداد رضوانیان | غلامحسین سهرابی | حسن کیوان | مهدی محبعلی | محسن ناصریان | علی ندایی